وبلاگ

تصور کنید که در حال پرواز در یک هواپیمای قدیمی هستید که تنها در اقیانوس آرام بزرگ به سمت استرالیا حرکت می کند.در حالی که اندازه گیری سوخت شما سیگنال های نگران کننده ای را ارسال می کندمیخوای جلو بری یا عقب بری؟

هر خلبان خطری دارد، اما برای سربازان سابق پروازهای دریایی، معیارهای تصمیم گیری سختگیرانه "برو/نه برو" به خط نجات تبدیل می شوند.این استانداردها منطقی به نظر می رسند اما اغلب دارای تعصبات شخصی هستند تا زمانی که ایمنی را تضمین کنند، ثابت می کنند که معتبر هستند.مجله هواپيما و خلبانجزئیات اضطراب سوخت و محاسبه ایمنی یک خلبان را در حالی که در حال پرواز یک فرمانده بزرگ 680FL از ون نویس، کالیفرنیا، به ملبورن، استرالیا.

این هواپیما، اگرچه قدیمی بود، اما در وضعیت خوبی بود. سیستم سوخت آن شامل یک مخزن مرکزی استاندارد ۱۵۶ گالن بود (که هر دو موتور را تغذیه می کرد) ، همراه با ۳۳.مخازن کمکی بال ۵ گالن (هر کدام موتور خود را تغذیه می کنند)یک سیستم فیری دو مخزن 330 گالن عقب و یک مخزن 137 گالن مرکزی را اضافه کرد و ظرفیت را به 690 گالن افزایش داد.با این حال، خوش بینی به سرعت از بین رفت. هواپیما دو موتور هشت سیلندر TIO-720 Lycoming را حمل می کرد.، هرکدوم با قدرت 400 اسب بخار

در حالی که موتورهای O-320 و IO-360 لایکومینگ در بین مصرف کننده ترین سوخت های هواپیمایی عمومی قرار دارند، همتایان بزرگتر آنها برای تشنه شدن بدنام شده اند.با مصرف سوخت خاص در حدود 0.45 پوند در هر اسب بخار در ساعت ریاضی ساده نشان می دهد که هر موتور حدود 22.5 گالن در ساعت با 75 درصد قدرت سوزانده می شودتنظیمات مطلوب مخلوط ممکن است این را به 21 گالن کاهش دهد؛ شماره گذاری به 65 درصد قدرت صرفه جویی بیشتری می کند.

مشکلاتی بوجود اومده وقتی که شاخص های جریان سوخت نشان میداد مصرف غیرممکن کم 16 گالن در ساعت چپ 18 سمت راستخلبان در طی یک پرواز موقعیت سنجی از لانگ بیچ به اوکلند آزمایشات انجام دادبا استفاده از مخازن مرکزی برای بلند شدن قبل از تغییر به کمکی برای یک ساعت، او انتظار 20 گالن در ساعت در هر موتور، باقی می ماند در مورد 13 گالن در هر مخزن کمکی. در عوض، گزينه ها کمتر از 10 نشان داد.سوخت گیری نشان داد که 23 گالن اضافه شده در هر مخزن کمکی مصرف واقعی بیش از نشانه ها.

با 15 تا 16 گالن سوختگي در ساعت، 690 گالن يعني تقريباً 15 ساعت در هوااما نقشه پروازش 13 ساعت و 42 دقيقه از اوکلند به هونولولو رو نشان ميده با فقط 3 گره باد عقب"نه، مطمئناً نه"، او نتیجه گرفت. در خشکی با گزینه های متنوعی، ذخایر یک ساعته ممکن است کافی باشد. نه بیش از 13 ساعت در امتداد اقیانوس که تغییرات باد به شدت افزایش می یابد.

دوستش "جف کوپس" از سرویس ملی هواشناسی مونتری پیش بینی های بسیار دقیقی را ارائه داد (که فقط در مسیرهای اقیانوس تخصص دارد).برنامه های پرواز گاهی اوقات در عرض دو دقیقه در طول 13 ساعت عبور از هاوایی اتفاق می افتد اگرچه خلبان این را به محاسبات الکترونیکی E6B اختصاص می دهد، نه مهارت هاي شخصي در جهت حرکت

حتی بهترین مدل های پیش بینی نیز شکست می خورند. در اواسط دهه ۱۹۹۰، خلبان جان ایگاس و یک خلبان دیگر سانتا باربارا را با یک ماشین توریپروپ ایرز ترش از آن پرتاب کردند.همراهش در هواپيما "موني" بود که هر دو به هواوي در راه استرالیا بودند.بار سنگین سرعت 150 گره را تا وسط اقیانوس آرام حفظ کرد. Egaas به هیلو تغییر مسیر کرد و در بارش های صفر قابل مشاهده به عنوان سوخت تمام شد."موني" با 8 گالن ذخيره 45 دقيقه به هونولولو رسيدخیلی نزدیک

اکثر خلبانان پیستون که از اقیانوس آرام عبور می کنند، حداقل دو ساعت را برای خطوط کالیفرنیا- هاوایی ذخیره می کنند؛ سه ساعت بهتر است.هیچ اندازه گیری قابل اعتمادی از سوخت سوخته یا باقی مانده وجود ندارديک نفر مي تونه 1000 مايل دريايي از ساحل پرواز کنه بدون اينکه بدون سوخت بخوره

پاسخ: نصب یک کل سوخت، با دقت در عرض ده گالن با یک واحد Shadin در پانل خلبان می تواند نرخ مصرف و مقاومت باقیمانده را دقیقاً بداند،امکان تنظیم گاز برای بهره وری در صورت لزوم.

داستان به طور غیر دراماتیک به پایان می رسد. مالک استرالیا، اگرچه از تاخیر ناراضی است، به طور منطقی با ارتقاء موافقت کرد.نصب منتظر اتمام قبل از تلاش شماره 184 در عبور از استخر. "

پرواز های فراسمریایی، به ویژه در هواپیماهای قدیمی، مسابقه ای با زمان و سوخت است. خلبانان باید نه تنها تکنیک پرواز را، بلکه مدیریت دقیق سوخت و قضاوت قاطع را نیز تسلط دهند.در سراسر اقیانوس آرام، اشتباهات کوچک در محاسبه ریسک فاجعه است.

ریاضیات سوخت اساس میزان مصرف، اثرات باد، ذخایر را تشکیل می دهد. واقعیت اغلب از مشخصات سازنده متفاوت است؛ سوخت های واقعی متفاوت است، باد به طور غیر قابل پیش بینی تغییر می کند.خلبانان باید تجربی آزمایش کنند و از طریق تجربه تنظیم کنند.

ردیابی سوخت در هنگام پرواز بسیار مهم است. اندازه گیری های سنتی ممکن است اشتباه کنند؛ totalizers اندازه گیری دقیق سوخت / باقیمانده را فراهم می کند، که امکان تنظیم در نیمه پرواز را فراهم می کند.

ذخایر آخرین دفاع را تشکیل می دهند. بیش از اقیانوس ها، کمترین کمد دو ساعته برای مواجهه با شرایط غیرمنتظره باد، آب و هوا، انحرافات. گزینه های بیشتر به معنای موارد اضطراری کمتر است.

تصمیمات قبل از پرواز بر اساس ریاضیات سوخت، آب و هوا، وضعیت هواپیما است. اگر خطرات از آستانه ها بیشتر باشد، لغو کنید. ایمنی از همه مهمتر است.

عبور از اقيانوس ها نياز به دانش جمع شده دارد. خلبانان تجارب دار، خطرات را حس مي کنند، برنامه ها را به سرعت تطابق مي دهند. قضاوتي که با ساعت ها بهبود يافته، بي ارزش است.

تجربه ی خلبان فرمانده نشان می دهد که مدیریت سوخت بسیار مهم است. اندازه گیری های ناقص مصرف واقعی را پنهان می کنند. محاسبات باد نشان می دهد که ذخایر کافی نیستند.ردش از راه انداختن و سپس اصرارش بر نصب توتاليزر از فاجعه بالقوه جلوگیری کرد.

1. نقشه های دقیق پرواز:مسیر، ارتفاع، سرعت، سوخت، با توجه به آب و هوا
2. بازرسی های جامع:موتورها، تانک ها، ابزارها رو چک کنید
3. ریاضیات دقیق سوخت:سوختگي ها و ذخيره هاي کافي رو محاسبه کنيد
4. نظارت موثر:برای داده های زمان واقعی کل کننده ها را نصب کنید.
5. استراحت مناسب:سفرتون رو شروع کنيد کاملاً هوشيار

پرواز در اقیانوس چالش های عمیقی دارد، اما آمادگی دقیق و اجرای انضباطی آن را ممکن می سازد. به یاد داشته باشید: ایمنی همیشه اولویت دارد.